Son yıllarda Şefik Ay ile Seyfi Kayış, tavuk yerine kültür mantarcılığı yapmaya başlamışlardır. Bu işten oldukça iyi kazanç sağladıklarını ifade etmektedirler. Kültür mantarcılığının da köy için yeni bir gelir kaynağı olacağı görülmektedir. Kaynak: 1844 Yılı Kızık Köyüne ait vergi kayıtları (Temettuat Defterleri). 2014 yılı İstanbul Osmanlı Arşivi’nden alınmıştır. Kaynak:BOLU SEBEN KIZIK KÖYÜ (MEHMET ÖZÇELİK)İstanbul –…

Kızık Köyü’nde 20’den fazla tavukçu bulunmaktadır. 1970’li yıllarda OR-KÖY önderliğinde başlanan tavukçuluk, oldukça iyi bir geçim kaynağı olmuştur. Köyde et tavuğu yetiştirilmektedir: belli başlı tavuk şirketlerinden alınan civcivler ve yemlerle yetiştirilen tavuklar, yine aynı şirkete satılmaktadır. Civcivler 40-50 günde tavuk haline gelmektedir. Tavukçuların girdi maliyetlerinin yüksek olması, bazen de hastalık ve iyi yetiştirilememe gibi nedenlerle…

Abbâsî armudu, 20. yüzyılın başlarında hâlâ köye giden herhangi birinin dikkatini çekecek kadar meşhurdu. Bir kış günü yolu Kızık Köyü’ne düşen Bolulu Ermenilerden Gığmes Hopyan’ın köye dair anlattığı üç şeyden biri bu armuttu, diğerleri ise “merkep boyunda” köpekleri ve koyun sürüleriydi. Kızıklılar, 20. yüzyılın son çeyreğine kadar, en azından köy halkının ihtiyacını giderecek düzeyde Abbâsî…

Cumhuriyet döneminde Anayasa hükmü gereği çıkarılan orman kanununa göre, ormanlar devlet tarafından korunup işletilmeye başlanmıştır. 1940’lı yıllarda orman istihsal işlerini müteahhitler almaya başlamıştır; müteahhitler bu işleri köylülere yaptırarak büyük paralar kazanmıştır. Bunların en başlıcalarından biri, Kızık Köyü’nden Hüseyin Yaman (Mektepli)’dir. Mektepli, Kızık Yaylası ve civarı Aladağ Orman İşletmesi’nin hemen hemen tüm kesim ve çekim işlerini…

Sabunun piyasada olmadığı ya da pahalı olduğu yıllarda kil, temizlik malzemesi olarak kullanılırdı — hem çamaşır hem de vücut temizliğinde. Köyün kuzey tarafında “Killik Kaşı” denilen tepenin üstünde, toprağın 2 ile 10 metre altından çıkarılırdı. Toprakla birlikte çıkan kil, çakı veya bıçakla tozu toprağı temizlenerek saf hale getirilirdi; buna “konglama” denirdi. Kil çıkarma işinde zaman…