Ömrü çobanlıkla geçmiş olup Şaban Güleç’in babası, Nihat Güleç’in dedesidir. Hoş sohbet, misafirperver birisidir; canı sıkıldığı zaman kavalını çıkarır, herkese hayranlıkla dinletirdi. Yaylayı çok sever, bu yüzden de köye fazla inmez, yılın büyük bir kısmını yaylada geçirirdi. Evi Seben-Kıbrıscık yolu kenarında olduğundan yolda kalan ya da duran arabalardaki insanları ağırlamaktan zevk ve gurur duyardı. Bu yüzden Seben ve Kıbrıscık halkının büyük bir kısmı Yunus dayıyı tanırdı.
Bir gün Kıbrıscık yolcu minibüsü yolda durur, Yunus Güleç yolcuları evine davet eder. Yolcular birer ikişer eve gelirler. Arabada bir tek yolcu kalmıştır. Kel Yunus “Arabadaki kim?” diye sorar. Yolcular “kaymakam” derler. Yunus dayı “Sen de gel, kaymakam oğlum” diye çağırır. Kaymakam cevap vermeyince “Bak, ben kaymakam maymakam tanımam! Beni kendine söğdürme!” diye bağırır. Çaresiz kaymakam da davete icap etmek zorunda kalır, Yunus dayının misafiri olur.
Kaynak:
BOLU SEBEN KIZIK KÖYÜ (MEHMET ÖZÇELİK)
İstanbul – 2023